Dit artikel is overgenomen van www.gelderlander.nl. klik HIER om naar het originele artikel te gaan

OVER DE TONG Restobar Catcher had een stormachtig begin met een start vlak voor corona. Sinds kort draait de zaak in hartje Ede zoals het september 2019 was bedacht. 

Ellen Willems-ter Maat 08-10-21, 17:17

Het is stampend druk op zaterdagavond. De gastvrouw heet ons hartelijk welkom, wijst een tafel aan en sjeest onmiddellijk door naar de open keuken waar de kok op het belletje drukt en borden warm eten wachten. In de loop geeft ze nog een aanwijzing aan een jonge vrouw in de bediening en raapt ze een vork op die is gevallen. Die verdwijnt in haar kontzak, geen tijd om naar de afwas te lopen.

We zitten bij Restobar Catcher in hartje Ede. Het restaurant en de eigenaren zijn geregeld in het nieuws geweest. Nadat ze net open waren gegaan, moesten ze vanwege corona weer dicht. De jonge ondernemer werkte zeven dagen per week om zijn restaurant toch nog te kunnen behouden. Drie keer in de week maakte hij afhaalmaaltijden, op de andere vier dagen maakte hij studentenhuizen schoon. En  met chef-kok Herman den Blijker wist hij in een televisieprogramma een foodtruck op poten te zetten. Maar nu is het dus restaurant zoals ze het eind 2019 hadden bedoeld. 

Rood en zwart op de muren

Het is een enorme zaak met prachtige hoge raampartijen die iets industrieels aan het geheel geven. Rood en zwart op de muren, een prachtige bar met extravagant behang en een prominente open keuken maken het allesbehalve saai. 

We komen binnen in spitstijd. Zaterdagavond half acht, dus dat is zoals het hoort. Een gezellig vibe is fijn, maar jammer is wel dat het daardoor nogal jachtig overkomt allemaal. We hebben een drankje en zijn een half uur na binnenkomst wel benieuwd naar wat we kunnen eten. 

De chef is jarig

De gastvrouw houdt de menukaarten zo stevig tegen zich aangedrukt dat het lijkt alsof ik die niet eens mag inzien. De chef is jarig, vertelt ze. Of we het verjaardagsmenu willen eten? Dat wil ik wel, maar toch is het fijn om even te zien wat de keuken hier zoals maakt. Verrassingsmenu’s zijn handig, zeker vlak voordat je een paar dagen dicht gaat. Maar dit is wat overdreven aangeprezen. 

Het menu is mooi klein en divers, met een hang naar de Dutch Cuisine. Dat betekent dat de keuken gerechten met Nederlandse groenten in de hoofdrol een plek geeft. Ondertussen staat een plankje met wat brood, gedroogde ham en boter en olie voor ons. Een amuse van het huis, alleen jammer dat de bestelde en aangeprezen oesters hierna pas komen.

Chef-kok en eigenaar Remco Slijkhuis in de keuken van Catcher.
Chef-kok en eigenaar Remco Slijkhuis in de keuken van Catcher. © Raphael Drent

Mousse van tijgermelk

De eerste gang is zeebaars. Rauw gesneden als een tartaar met een mousse van tijgermelk. Dat is een marinade op basis van citrusvruchten met veel frisheid. De curry is lekker pittig en de ingelegde komkommer fris. Het maakt een mooi bord dat neigt naar de typische smaak van een ceviche.    

Bij het tweede bord, aangeprezen door de gastvrouw en daarom door ons besteld, is de geur in eerste instantie bitter. De eigengemaakte ravioli, royaal gevuld met verse kreeft, in een lobbige zoetige saus met knoflook, tomaat en bosui, is een heerlijk gerecht. Het bitter zit in het amandelschaafsel, dat tijdens het eten verdwijnt in het zoet. De royale venkel geeft bite en heeft het fijne anijsachtige.

Bij ieder aankomend gerecht wordt ons een bijpassende wijn beloofd, echter wordt het standaard vergeten in te schenken. Als de gerechten op tafel staan, haast de bediening zich om dat goed te maken. Maar wederom is het gehaaste aan tafel niet echt relaxed. 

Popcorn te hard gebakken

De runderwang heeft een dieprode typische kleur van werkvlees van de koe. Het ligt in een kommetje met zoete mais en polenta, een pap van gemalen graan. Het is hartig en zoet en romig en een echt kommetje comfort. Ik begrijp dat de neiging om hier een frisse toets bij te leggen groot is, maar een groene asperge in oktober vind ik qua smaak en seizoen een vreemde keuze. Jammer is ook dat de popcorn, dat het krokante element moet vormen, echt veel te hard is gebakken.

Het dessert staat op de kaart als witte chocolade, mango, pistache en limoen. Het bakje is van witte chocolade, de pistache is de spons bovenop en de limoen is het fris erdoorheen. Echter proef en zie ik vooral heel veel fijngesneden mango. Een lekkere vrucht, maar hier ontbreekt wel de spanning van een dessert in de reeks van een verder echt lekkere maaltijd. 

Conclusie

Catcher heeft best veel te bieden. Een keuken met ambitie, een mooie zaak en bediening die het vak wel verstaat. Nu de rust er nog een beetje in.